ایستادن شیخ محمود حلبی بر منبر و عرض ارادت به امام زمان(علیه السّلام)

در خاطرات مرحوم آیت الله عراقچی همدانی آمده است

در زمان مرحوم آقای بروجردی، یک سال آقای حلبی به قم آمد و در مدرسه فیضیه چند جلسه منبر رفت، من که در آن جا حجره داشتم، شرکت می کردم و معمولا طلبه ها از سایر مدارس نیز می آمدند و به صحبت ها گوش می دادند.

او وضعیت خاصی داشت، وقتی روی منبر می نشست از شرایط منبرش این بود که می گفت: وقتی درود و سلام و صلوات به پیامبر و امامان می فرستم، چون که به نام امام زمان (عج) رسیدم، باید همه بلند شوید و رو به قبله سه صلوات بفرستید، بعد بنشینید، آن وقت من صحبتم را شروع کنم.

این آدم ها معمولا در حوزه ها زود جا باز می کنند؛ چون طلبه ها بچه های صاف و ساده و خوبی هستند، حمل بر صحت می کنند و هر چه بگویی اطاعت می کنند. وقتی هم یک نفر به تدین و تقدس شهرت پیدا کرد، یک لباس معصومیتی به او می پوشانند که آدم جرات نمی کند به او چپ نگاه کند.

در این یکی دو شب همه حرف های آقای حلبی پیرامون امام زمان (عج) دور می زد و حرف تازه ای نداشت که آدم نشنیده باشد. البته نمی توان گفت که ایشان در آن زمان انحراف فکری یا برنامه خاص دیگری داشته اند؛ نه، اصلا این حرف ها نبود.

منبع:پرتو آفتاب(خاطرات آیت الله حاج شیخ علی عراقچی)، موسسه چاپ و نشر عروج،چاپ اول ۱۳۸۹،ص۳۲۸

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *