خون شهیدان، نردبان ترقّی انجمن!

همانگونه که در دیگر مطالب ذکر شد، انجمن حجتیه در مهرماه سال۱۳۶۰ اقدام به انتشار ویژه‌نامه‌ای به مناسبت هفته جنگ کرد که به “مرزبانان” موسوم بود.

 مقاله راهیان شهادت، مطلب صفحه ی ۳۶ این نشریه بود که در انتهای آن نام تعدادی از شهیدان آورده شده بود. انجمن مدّعی بود که این اسامی برخی از شهدای انجمن حجتیه است. این مطلب به گونه ای نگاشته شده بود که گویا همه این افراد هنگام اعزام به جبهه، همچنان عضو انجمن بوده اند. قبل از ذکر نام شهدا این عبارات آمده بود:

«شماری فراوان از اعضای انجمن حجتیّه مهدویّه نیز، همچون افراد هر سازمان و گروه اصیل اسلامی دیگر، با آغاز جنگ تحمیلی، به ندای رهبر انقلاب، نایب الامام، حضرت آیت الله العظمی خمینی لبیک گفته، اسلحه بر دوش به رویارویی با کفار بعثی پرداختند. انجمن در این راه شهدای بسیاری تقدیم حضرت بقیهالله الاعظم (سلام الله علیه) نمود که در اینجا ما برای گرامیداشت نام و یاد آنان اسامی برخی از آنان را می آوریم و در همینجا یادآور میشویم که تنها به وظیفه شرعی خود عمل نموده ایم و بدین خاطر انتظار هیچ پاداشی نداشته و نداریم و خون شهدا را نیز نردبان ترقی خود قرار نمیدهیم و هیچ حق و طلبی هم از انقلاب اسلامی مطالبه نمی نماییم که این کار منافقان است و بس.»

 

امّا در نهایت تأسف باید گفت که اتّفاقاً هدف از انتشار این اسامی دقیقاً همان بود که میخواستند خون شهدا را نردبان ترقّی خود قرار دهند! چرا که در اختلاف و جدا شدن برخی از این شهدا از انجمن هیچ شکّی نبود. در مورد برخی از آنان آنقدر واضح و عیان بود که توسط شخص آقای حلبی تهدید شده و جداییشان از انجمن، به قبل از پیروزی انقلاب اسلامی باز می گشت! انشاءالله به تدریج در این کانال به این اسامی خواهیم پرداخت.

 امّا آنچه که در حال حاضر قابل توجّه است، وجود نام شهید ابراهیمی مجد در این لیست است. با توجّه به دیگر مطالبی که در مورد شهید ابراهیمی مجد منتشر نمودیم  و اثبات دیدگاههای این شهید عزیز در مورد امام و انقلاب و همچنین آقای حلبی و انجمن، به این اقدام با چه دیدی میتوان نگریست!؟

 

مگر آقای حلبی، رهبر معصوم یافته بود که انجمنیها را برای رفتن به جنگ تشویق کند!؟

 موضوع سوء استفاده از نام شهید ابراهیمی مجد، به نشریّات انجمن محدود نبود، بلکه حتّی آقای حلبی نیز برای رفع شبهات ایجاد شده در جامعه نسبت به خودش، نام برخی از افراد را به عنوان شهدای انجمن حجتیه ذکر کرد. وی در زمان جنگ مصاحبه ای انجام داد و در بخشی از آن گفت:

«ما در این جنگ، نزدیک به هفتاد شهید از افراد انجمن، از شهید و مفقود و مجروح داریم. دست رفته از بین، پا رفته از بین، گلوله به بدن رسیده و از کار افتاده، شهید شده، خدا رحمت کند مرحوم روستایی را، خدا رحمت کند مرحوم ابراهیمی را و امثال این ها، این ها همه افراد انجمن بودند، این ها تشویق شدند به مبارزه و به میدان رفتند و من این ها را شهید واقعی می دانم. چرا؟ زیرا که این ها روی یک نیت و هدف پاکی، به پیروی از فرمان یک روحانی که قائد است و پیشوا است رفتند، چون الاعمال بالنیّات روی این نیّت مقدس رفتند این ها را من شهید می دانم،»!

 

بسیار عجیب آن که ایشان مدّعی است که :« این ها تشویق شدند به مبارزه و به میدان رفتند.» این سخنان را کسی می گوید که پیش از این میگفت:

« اول شما یک افسر، یک پیشوا و رهبر معصوم، جنگی پیدا کنید، یک رهبری که بتواند اداره اجتماع کند روی نقطه عصمت نه عدالت، عدالت کافی نیست. اوّل او را پیدا بکنید، او را اقامه به کار کنید، مطرح داشته باشید، نقشه صحیح طبق نظر این رهبر معصوم داشته باش، آن‌وقت برو جانت را بده.»!

 حال باید پرسید: مگر آقای حلبی، رهبر معصوم یافته بود که انجمنیها را برای رفتن به جنگ تشویق کند!؟

نویسنده: رضا اکبری آهنگر

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *